Blog

pdf mail print

Ping pong over kinderpsychiatrie en jeugdzorg

Auteur: Peter Adriaenssens en Marina Danckaerts, verbonden aan de Kinder- en Jeugdpsychiatrie UPC, KU Leuven - maandag 30 maart 2015

Ping pong over kinderpsychiatrie en jeugdzorg

(Als reactie op het verschenen artikel in De Morgen dd. 30.05.2015 rond medicatie en aanpak)

Peter Adriaenssens en Marina Danckaerts zijn verbonden aan de Kinder- en Jeugdpsychiatrie UPC, KU Leuven

De ene week lees je dat er méér opnamecapaciteit moet komen in de jeugdpsychiatrie, de volgende week gaat het over een overdaad aan diagnoses, dan weer over brutaal op straat gezette jongeren en nu over teveel medicatie en te hardhandige aanpak (DM 30/5). Het is een teken dat we komen waar we moeten zijn: een kritisch gesprek tussen ouders, jongeren en diverse groepen van hulpverleners en de overheid over jeugdzorg. 

Medicatie en aanpak, daar ging het zaterdag in De Morgen over. In de jeugdpsychiatrie wordt uiteraard gewerkt met medicatie. Niet met zeven geneesmiddelen tegelijk zoals in dat artikel gesteld werd, dat zou een ultieme uitzondering zijn. Wél bij kinderen die combinaties van ernstig medisch én psychiatrisch lijden hebben. De kinderen die in Fioretti in Gent verblijven hebben in de achtergrond van hun verstandelijke handicap vaak met neurologische, hormonale en metabole problemen te maken, naast de psychiatrische indicaties voor medicatie.

Lichtzinnige of laagdrempelige beslissingen tot opname bestaan niet. Eerder in tegendeel: vaak wordt een opname in een kinderpsychiatrie lang uitgesteld tot alles geprobeerd is. Vaak zijn er dan al wederzijdse kwetsuren (emotioneel en zelfs fysiek) tussen ouders en jongeren opgelopen. Agressieve jongeren kunnen/durven ver gaan in hun gedrag. Ze kunnen zichzelf snijden, ze slaan een stoel stuk en willen met de afgerukte poot meppen naar de opvoeder, ze keilen het TV-toestel op de grond, ze bonken hun hoofd tot bloedens toe tegen de muur. 

Jongeren dienen niet enkel tegen zichzelf en hun opvoeders (ouders en professionelen) beschermd te worden. In iedere groep zijn er ook andere jongeren (zoals er ook thuis andere kinderen zijn). Ook zij kunnen averij oplopen.

Uiteraard is het agressieve gedrag bij jongeren de buitenkant van wat zich binnenin afspeelt. Het is de buitenbouw van twee pijlers. De ene is de biologische kwetsbaarheid, zoals een heftig temperament, mentale beperking of autisme. De andere is de traumatische invloed vanuit de omgeving, zoals verstoting, een gewelddadige thuis, een leven in kansarmoede. Elke benadering van het agressieve gedrag, dat uit die twee kokers als alarmteken naar boven komt, zal een antwoord moeten zijn dat op beide inspeelt.

Dagelijks bestaat het werk van een team erin op die cocktail van invloeden in te werken. In een Leuvense opname-groep van jonge tieners, 11 tot 15 jaar, tellen wij op één jaar op 80 opgenomen jongeren 9 keer een isolatie. De maximumduur is één nacht, het gemiddelde is één uur. Veel stappen van agressiehantering gaan vooraf aan het laatste noodmiddel van isolatie. Pas als alle relationele, motiverende, rationele uitnodiging en overtuigingskracht om afspraken en grenzen te respecteren hebben gefaald wordt op deze manier de ultieme grens aangegeven. Daar waar geen woorden meer mogelijk zijn wordt ook op deze manier “zorg” opgenomen. Kan dat nog verder teruggedrongen worden? Allicht: onderzoek toont aan dat je de nood aan forse beveiliging nagenoeg kan terugdringen als jongeren in een één-één begeleiding in groep leven.

Dat geldt nog veel meer voor het werk in Fioretti, want zij werken met een aparte en uiterst complexe groep jongeren. Niemand anders in de jeugdpsychiatrie richt zich op jongeren met lichte tot ernstige mentale beperking die gepaard gaat met ernstige psychiatrische en gedragsstoornissen. De mogelijkheden van gesprek en reflectie, die wij met jongeren in onze groepen hebben, zijn bij hen veel beperkter. Voor hun populatie is een 1-1 begeleiding niet meer ‘een eventuele verbetering’ maar een noodzaak.

Debat over de rechten van jongeren als patiënten draagt bij tot betere zorg. Worden daar de normen van correct handelen geschonden, dan moet een overheid optreden. Waar het gaat om te weinig personeel voor moedig werk met moeilijke situaties moet die overheid ter hulp komen. En ook u lezer moet ons helpen iedereen te overtuigen een positieve keuze te maken voor alle kwetsbare jongeren, waar ze ook geholpen worden, en de middelen naast de noden te zetten. 

« terug naar overzicht

we hebben 32 gast(en) online

Laatste blogbericht

Aanslagen in Zaventem en metrostation te Maalbeek dd. 21.03.2016
03.04.2016

lees meer

Een jaar Integrale Jeugdhulp - Het werkveld evalueert - De Morgen 13.05.2015
13.05.2015

lees meer

Laatste nieuws

Lentevergadering 24.03.2017
16.01.2017

lees meer

Herfstvergadering 24.11.2017
16.01.2017

lees meer

Aankomende evenementen

Lentevergadering VVK - 24.03.2017

inschrijven

CB login



Onthouden

Wachtwoord vergeten?

Nog niet geregistreerd? Registreer hier